تبليغاتX
شب‏نوشته‏ها - سوراخ کرم
حریفا رو چراغ باده را بفروز / شب با روز یکسان است

بنا به گفته استیون هاوکینگ یکی از احتمالات سفر در زمان وجود « سوراخ کرم(Wormhole) » است . او می نویسد :

« ... یک راه امکان پذیر بودن این رویداد ، سوراخ های کرم اند ( یعنی لوله هایی در فضا–زمان که نواحی متفاوت فضا-زمان را به هم می پیوندند ) ، البته اگر وجود داشته باشند . شما فضاپیمایتان را به یک دهانه سوراخ کرم می رانید و از دهانه دیگر در فضا و زمانی متفاوت بیرون می آیید ... سوراخ های کرم ، چنانچه وجود داشته باشند ، راه چاره محدودیت سرعت در فضا می باشند . ده ها هزارسال به درازا می کشد که فضا پیمایی با سرعت کمتر از سرعت نور از کهکشان گذر کند . اما می توان از میان یک سوراخ کرم گذر کرد و به آن سوی کهکشان سر زد و برای شام بازگشت . همچنین اگر سوراخ های کرم وجود داشته باشند می توان از آنها سود جست تا پیش از آغاز حرکت به مبدا بازگردیم . پس شاید به این فکر بیفتید که اصلاً برای جلوگیری از عزیمتتان ، موشک را در سکوی پرتاب منفجر کنید . این نگارش دیگری از پارادوکس پدر بزرگ است : اگر به گذشته بازگردید و پیش از تولد پدرتان ، پدر بزرگتان را بکشید ، چه خواهد شد ؟ »

سوراخ كرم (Wormhole) تصوير از سايت Wikipedia
برای دیدن تصویر بزرگتر کلیک کنید

 

با این تعاریف به نظر می رسد که در صورت وجود سوراخ کرم زمان حال به طور مرتب و مسلسل تکرار می شود . بنابراین ممکن است که هستی هر باره وارد دهانه کرمی شکلی شود و از آن خارج گردد ؛ بدون آنکه درک گذشته به ما دست دهد . البته ما با درک و منطق خود از زمان چنین تصوری را می پرورانیم . چنانچه شناخت معمول را که بسیار هم به آن می بالیم به کناری گذاریم ، می توانیم هستی را هر بار تکرار شده و تکرار شده فرض کنیم . وجود سوراخ های کرم بعید نیست همانگونه که اثر آن نیز محسوس نیست . شاید همین تکرار ، خاصیتی زایل ناشدنی به هستی بخشیده است . آنچنان که هستی هرباره پشت و رو شود بدون آنکه ذهن نقادی یا قوه تمیزی برای ثبت و درک آن وجود داشته باشد .
اما سوراخ کرم و آینده نیز بحث جالبی به دنبال خواهد داشت . اگر بگوییم که در تکرار ، آینده نیز می تواند گذشته باشد ؛ چه ؟ اگر همه عناصر و پدیده ها در زمان های خود تکرار شوند؛ آیا می توان از فواصل زمانی آینده ، حال و گذشته سخنی به میان آورد ؟ و یا اینها فقط تصور ما از زمان است ؟ اصولاً این قواعدی است که ما وضع کرده ایم .
آیا می توان گفت که کاینات بدون این ذهنیت و بدون انسان ( کنایه ای به اصل انسانی ) فارغ از زمان و فاقد گذشته ، حال و آینده است ؟

+ نوشته شده در  شنبه بیست و پنجم شهریور 1385ساعت   توسط م. بیدار  |