در ادامه مباحث دوستانه - مشفقانه به قسمتی می رسیم که آن را « فروتنانه » نام نهاده اند . در این نوع تبلیغ ، عامل ، هیچ نظری در خصوص مطلب وبلاگ میزبان ارائه نمی کند . همین اصل باعث شده تا خیل عظیمی از صاحب نظران ، مشفقانه بودن آن را برنتابند و تنها آن را گروه مستقلی در رسته نظرات دوستانه بدانند . اما از آنجا که هر نظری با رنگ و لعاب دوستانه می تواند به نوعی مشفقانه نیز باشد ، اشکالی در رده بندی آن دیده نمی شود . از سوی دیگر عده کثیری از دانشمندان ، ابراز فروتنی از سوی شخصی نسبت به شخص دیگر را نوعی ارج نهادن به شخصیت طرف مقابل ارزیابی می کنند . بنابراین بر اساس همین دلیل متاخر نیز می توان گروه نظرات تبلیغی فروتنانه را در ژانر دوستانه - مشفقانه دسته بندی نمود . لطفاً به مثال توجه کنید :

مثال. « اگر افتخار بدهید به روزم . »

پرواضح است که چنین فروتنی و سعه صدری تنها جنبه تبلیغاتی داشته و نباید آن را چندان جدی گرفت . موارد عدیده ای دیده شده که فرد عامل پیش از به روزرسانی وبلاگ خود در همان بخش نظرات وبلاگ میزبان اظهار نظر نموده و به سبک چاله میدانی به همان صاحب وبلاگ پریده است . به مثال ها توجه کنید :

مثال۱. ‌[ اظهار نظر در وبلاگ میزبان قبل از به روز کردن وبلاگ خود و بدون قصد تبلیغی آشکار ]
« آخه تربچه ، تو که هنوز پشت لبت سبز نشده و به مامانت میگی بیاد سرپات بگیره چیکار داری به نقد استاد و خدا و پیغمبر . این مزخرفاتی که گفتی خرافه ای بیش نیست . »

یا:

« بیشین بینیم بابا حال نداری . کم قدقد کن . هر کی میگه نون و پنیر ، تو یکی سرتو بذار و بمیر . وقتی نقد می نوشتی ، پوشک پوشیده بودی ؟! »

(دانشجویان توجه داشته باشند که مثال ها کاملاً تخیلی بوده و من برای آشنایی بیشتر شما با این گونه ادبیات ، آنها را به هم آمیخته و ذکر نمودم . هرگونه تشابه احتمالی ، تصادفی است .)

مثال۲. ‌[ همان فرد برای تبلیغ وبلاگ به روز شده خود ]
« اگر افتخار بدهید به روزم » یا « خاک قدمتان سرمه چشم » یا « مفتخرم کنید » یا « اگر بیایبد به‌روزم »

دانش پژوهان عزیز عنایت داشته باشند که این عبارت اخیر بسیار فنی و عالمانه است تا جایی که بسیاری از حضرات کارشناس آن را با ژانر « چاپلوسانه » یا « پاچه خوارانه » اشتباه می گیرند . در این عبارت نوعی جناس خلف متضاد مشبهه وجود دارد که موجب ایجاد چنین خلطی می گردد . « اگر بیایید به روزم » به عبارت دیگر یعنی اینکه « اگر نیایید ، وبلاگ من انگار نه انگار که به روز شده است و تنها با آمدن شماست که می توان گفت به روز شده است . پس بیا و مرا از این تاریکخانه هجر بدر آر . » بنابراین مستحضرید که پیام های تبلیغی می توانند تا حدود زیادی نمادگرایانه و اکسپرسیونیستی نیز باشند .

خب یکی از دانشجویان در خلال مباحث پیشین سوال کردند که شاخه « پاچه خوارانه » چه فرقی با گروه های دیگر دارد ؟
و اما پاسخ : در واقع بخش قابل توجهی از پیام های دوستانه - مشفقانه به نوعی پاچه خوارانه نیز هست . زیرا در این گونه پیام ها اصل بر به روزرسانی وبلاگ نظردهنده است و نه چیز دیگر . و به طور بدیهی چنانچه ما در مدح و ستایش کس یا کسانی عریضه نگاری کنیم فقط به این دلیل که بار خود را بسته و وبلاگ خود را تبلیغ کرده باشیم ، به نوعی در میدان چابلوسی قرار می گیریم . اما اهل نظر فارغ از این نظریه فراگیر که می تواند طیف گسترده ای را در بر گیرد ؛ اعتقاد دارند چنانچه متن پیام بیش از اندازه به بزرگ نمودن وبلاگ میزبان و کوچک نمودن عامل تبلیغ همراه بوده و در آن به طور آشکار و مشخص از لحنی کوچه بازاری استفاده شود ، آن پیام تبلیغی از نوع پاچه خوارانه است . به عبارت دیگر می توان پیام « فروتنانه ای » که به سبک چاله میدانی نگاشته شده است را « پاچه خوارانه » نامید . در این سبک باید عامل تبلیغ در حضیض ترین نقطه و میزبان در اوج باشد البته همراه با همان لحن یادشده . در صورت عدم رعایت این نکات ممکن است مرزبندی نوع پیام های تبلیغی ما با سایر گونه ها مخدوش گردد .

مثال. « کرتیم باااا ، مخلصیم . خیلی مردی به خدا . بیا مارو لگدمال کن . آماده ایم تو کیسه زباله ، بیا مارو بذار سر کوچه تا ساعت نه نشده . چه کردی با ما ریفیق . من بیمیرم وقتی شوما هستی آخه به ما هم میشه گفت آدیمیزاد ؟! یه رنگی زدیم به در و دیفال سولاخ موشمون ، منت میذاری سری به فقیر فقرا می زنی . »
توضیح اضافی درس. دانشجویان بالاشهری توجه داشته باشند که منظور از « یه رنگی به در و دیفال سولاخ موشمون زده ایم » یعنی اینکه « وبلاگ ما به روز شده است ، شما تشریف بیاورید نظر دهید . »

نوع دیگری از شیوه دوستانه - مشفقانه به نام « شعر چپان » (از مصدر چپاندن) معروف است . در این شیوه فرد عامل پیش از ارائه تبلیغ مبادرت به درج شعری مربوط یا نامربوط می کند . معمولاً طول این اشعار زیاد نیست و در اغلب اوقات مشاهده شده است که نوع و محتوای شعر نیز هیچ ارتباطی با موضوع وبلاگ میزبان ندارد . این شیوه دارای گستره ای بس وسیع و پیچیده است که بیشتر مباحث مربوط به آن در ظرف دروس کارشناسی نمی گنجد . چنانچه دوستان موفق به ادامه تحصیل در مقاطع کارشناسی ارشد یا دکترا شدند ، می توانند این ژانر خاص را به صورت تخصصی تر پی بگیرند .

مثال۱.
 هر لحظه به شکلی بت عیار برآمد / دل برد و نهان شد
 هر دم به لـبـاس دگــر آن یـار برآمد / گه پیر و جوان شد
 در چوب شد و بر صفت مار برآمد / وبلاگم فخرکیان شد
وبلاگ « من در آن پیدا » با عکس هایی از اساتید و تصاویر متعدد سازهای ایشان به روز شد .

مثال۲.
 شاخه خشکیده ام بی برگ و بار افتاده ام
 قطره اشکم ز چشم روزگار افتاده ام
وبلاگ « سبزینه زمستانی » با موضوع « فقط دانلود کنید ؛ برید حال کنید » به روز شد .

گونه ای مهجور در شیوه دوستانه - مشفقانه وجود دارد که کمتر مورد استفاده مُبلغین قرار می گیرد . عده ای از محققین این شیوه را « پشمینه » یا « پست مدرن »!  نام نهاده اند . در واقع این نام از تصوف و آداب صوفیانه استخراج شده است . در این روش مبلغ با به کارگیری برخی عبارات رایج نزد دراویش نسبت به درج تبلیغ خود اقدام می ورزد . معمولاً رنگ آمیزی متن تبلیغی به صورت عارفانه از به کارگیری سه یا چهار کلمه تجاوز نمی کند . فرد عامل به استناد همین چند کلمه بسیار خود را عارف دانسته و مواردی دیده شده است که امر بر او مشتبه شده و پس از ارسال چند پیام تبلیغی به این سبک ، کشکول و تبرزینی نیز برای خود ابتیاع نموده و آنها را بالای سر مونیتور کامپیوتر خود نصب نموده و در همان راستا ریش و مویی بلند نیز برای خود فراهم آورده است . از آنجا که گذاردن کلاه نمدی در مجامع هنری از چندان وجهه ای برخوردار نیست و به نوعی بی کلاسی قلمداد می گردد ، صوفی مسلکان جوان به شیوه دم اسبی روی آورده اند . با به کارگیری چنین تدابیری ، صوفی با کلاس جمع آمده و حاصل آن درویش با کلاس و مدرن خواهد شد . دانشجویان توجه داشته باشند که پست مدرنیسم یعنی همین و به همین دلیل است که برخی این شیوه را به این نام خوانده اند . تبلیغات به این سبک می تواند گویای نکاتی از وضعیت مُبلغ باشد . زیرا معمولاً وبلاگ نویس هايی که خود در حال فراگیری یکی از سازهای دف ، سه تار ، تنبور و نی هستند تمایل بیشتری به این سبک از خود نشان داده و کم و بیش می دهند . البته موارد متعددی دیده شده که علاقمندان به گیتار و کلارینت نیز با این سبک دمساز شده و سعی در همسازی موسیقی پاپ با آن دارند . به مثال توجه کنید :

مثال.
هو حق چاکرم من / درویش ذاکرم من
با خرقه سمندری / با کشکول قلندری

بیایيد ، بیایيد ، بخوانید ، بخوانید
نظرها گذارید
نظرها گذاشتید
نظرها بشوئید
نظرها چو شستید ، به از این نبینید 
توضیح اضافی درس. دانشجویان توجه داشته باشند که « نظر » در عبارت « نظرها گذارید » با عبارت « نظرها بشوئید » کاملاً متفاوت است . منظور از عبارت « به از این » نیز وبلاگ عامل تبلیغ است ، یعنی اینکه « شما بهتر از این وبلاگ نخواهید دید . »

ادامه مباحث را در شبی دیگر پی می گیریم . شب بخیر!

اینک پس از بررسی واریانت های مختلف و متنوع شیوه تبلیغی دوستانه - مشفقانه به شاخه دیگری تحت عنوان دوستانه - منتقدانه می رسیم . ممکن است نوآموزان این شیوه مرسوم را با شیوه دوستانه - دلسوزانه اشتباه بگیرند . برای تمیز این دو شیوه می باید به فحوای کلام توجه تام و تمام داشت . در شیوه دلسوزانه همانطوری که پیش از این از آن یاد شد ؛ عامل تبلیغ انتقاد کوبنده ای را مطرح نمی سازد ، بلکه بیشتر از پرکاری و زحمات بی شائبه میزبان می گوید که بیشتر جنبه مجامله و تعارف دارد . حال اینکه در شیوه دوستانه - منتقدانه ، عامل تبلیغ ابتدا از در دوستی وارد شده و سپس با برخی انتقادات سایر بازدیدکنندگان را به وبلاگ خود می خواند . لطفاً به مثال توجه کنید :

مثال. « سلام دوست خوبم ... واقعاً که تو کجا و ما کجا ، من از کجا عشق از کجا ! خیلی خوب بود . اما ...

نکته بسیار مهم. دانشجویان عزیز به این کلمه « اما » التفات ویژه داشته باشند . این کلمه در این گونه پیام ها نقش سوزن ریل راه آهن را بازی می کند . وجه تمایز اصلی این شاخه با سایر شاخه ها در همین « اما » نهفته است . با دیدن این کلمه در انتهای متنی تشویقی می توانید حدس قریب به یقین بزنید که نگارنده متن تبلیغی درصدد آغاز انتقاد یا انتقادات است . لطفاً به ادامه مثال توجه کنید :

ادامه مثال. ... مطلبت یه پونصد ، ششصدتا اشکال داره که در عالم رفاقت باید یادآوری کنم . من شبیه همین مطلب رو تو وبلاگم نوشته ام که بازدیدکنندگان محترم وبلاگ خوب تو می تونند بیان اونجا ببینند . اونوقت می فهمند که مطلب تو یعنی کشک . دوست عزیز ازمطلبت لذت بردم اما با مطلب خودم بیشتر حال می کنم »

تقسیم بندی این گونه پیام تبلیغی می تواند براساس نسبت طول جملات محبت آمیز قبل از کلمه « اما » و طول جملات انتقادی پس از آن صورت گیرد . برخی از مُبلغان عاطفی تر بوده و نسبت جملات محبت آمیز آنها بیش از انتقادهاست و عده ای نیز براساس کم حوصلگی برعکس عمل می کنند . در همین رابطه مواردی دیده شده که فرد عامل پس از ابراز سه کلمه « سلام » و « خوب بود » ، به ناگاه چون آوار بر سر میزبان خراب شده تا هرچه سریعتر وبلاگ خود را تبلیغ نموده و آنجا را ترک کند . البته بسیاری براین عقیده اند که کمیت جملات دوستانه نسبت به جملات انتقادی ملاک تعیین میزان دوستی و انتقاد نیست . گاه دیده شده که عامل تبلیغ ، ده ها عبارت محبت آمیز نگاشته و سپس با یک یا دو عبارت ، ضربتی کاری بر میزبان وارد آورده است . این شیوه خاص به نام « نه من شیر » معروف است ؛ که از ضرب المثل رایج « گاو نه من شیرده » اخذ گردیده است . در این راستا می توانید از جملاتی نظیر جملات زیر بهره گیرید :
« ... اینایی که گفتم رو زیاد جدی نگیر » یا « ... خواستم ببینم چقدر رو داری » یا « ... این مطلبت خوبه اما دو زار نمی ارزه » یا « ... زرشک »
عده ای از اینگونه مُبلغان ضمن تعریف و تمجید از مطالب وبلاگ میزبان در بخش انتقادات به جای پرداختن به مطالب وبلاگ ، علاقه وافری به حاشیه پردازی از خود نشان می دهند و به موضوعات دیگری مانند رنگ ، قالب ، فونت و سایر بازدیدکنندگان وبلاگ می پردازند و سپس وبلاگ خود را به رخ می کشند . به مثال توجه کنید :

مثال. « ... [ نقطه چین را نماد تعاریف اولیه قبل از کلمه کلیدی « اما » در نظر بگیرید ] اما قالب وبلاگت همچین یه خورده تو ذوق می زنه . می دونی زیادی جوادبازاره ، من اون اوایل که وبلاگ زده بودم از این کارا می کردم . بعد فهمیدم که باید اون کاری رو بکنم که الان دارم می کنم . اگه یه سری بزنی می بینی که من چیکار کردم . در ضمن حاشیه وبلاگت هم زیاده ، این بازدید کننده هات همچین یه جورایی تو حاشیه اند . اینو من نمی گم همون بازدید کننده هات میگن . حواست باشه من قصدم نصیحته ، آره باباجون ، وبلاگ منو ببین چقدر بازدیدکننده داره . اصلاً بیا خودت ببین »

این جلسه را در همین جا ختم نموده و می رویم دنبال کارمان . شب بخیر!