باید پذیرفت که در وانفسای بی قانونی دوران قبل از میلاد ، قوانین حمورابی جهشی بزرگ بود و باید آن را با توجه به شرایط زمانی ستود . البته پاره ای موارد آن غیرمنصفانه و ناعادلانه است . به عنوان مثال اگر کسی دختری را می کشت به جای آنکه شخص را قصاص کنند ، دختر وی را می کشتند ، که نه تنها ناعادلانه بلکه احمقانه است . اما در میان قوانین خوب و بد حمورابی یک قانون به چشم می خورد که به نظر من قسمت دوم آن بسیار مترقی است و آن این است که: " اگر کسی در حین دزدی دستگیر شود محکوم به اعدام خواهد شد. (این قسمت مورد نظر من نیست) اگر دزدی دستگیر نشود ، مردی که اموالش به سرقت رفته باید در برابر خدا صورت تفصیلی آنچه را که از او دزدیده اند بازگوید و شهری که سرقت در آن واقع شده یا حاکم ناحیه خارج شهر باید تاوان خسارت وی را بدهد و اگر سرقت منجر به کشته شدن صاحب مال شود ، شهر و حاکم باید یک مینا (واحد پول بابل) به ورثه مقتول بپردازد . "