در اینجا فقط به وبلاگ هایی پرداخته ام که دوستشان دارم و گاه گاهی به آنها سر می زنم ؛ اگر نه وبلاگ های دامبولی بسیاری وجود دارد که هر یک خود را وبلاگ موسیقی می دانند . از آنجا که این نوع به اصطلاح موسیقی ها را سروصدا و صوت می دانم ؛ هر گاه خواستم در خصوص انواع آلودگی ها ، فیزیک صوت و تأثیرات توپس توپس بر روح و روان بشریت بنگارم ، به طور قطع به آنها نیز خواهم پرداخت .
درضمن ممکن است وبلاگ های وزین دیگری در زمینه موسیقی وجود داشته باشند که بنده به دلیل عدم اطلاع از حضورشان ، یادی از آنها نکرده باشم . اطمینان داشته باشند که پس از کشف از خجالت ایشان در خواهم آمد .

• مواد لازم برای برقراری ارتباط با این متن:

▫ آشنایی قبلی با وبلاگ های نامبرده ، حداقل ده پست
▫ مطالعه بخش نظرات وبلاگ های نامبرده ، حداقل سی نظر اخیر

▫ سعه صدر و روی خوش ، حداقل به مقدار حداکثر

از اینجا به بعد همه چیز شوخی است . به دل نگیرید ؛ اگر هم گرفتید نگه اش ندارید .

از آنجا که در کل سه-چهار میلیون وبلاگ فارسی موجود تنها وبلاگ اختصاصی همایون شجریان (سهند سلطاندوست) به وبلاگ "شب نوشته ها" لینکی اعطا فرموده که البته تاکنون عوضی دریافت نکرده ، ادب اقتضا می کند که بسیار مودبانه و با احتیاط از ایشان آغاز کنم. اگر دیدید که زیاد به پروپای ایشان نپیچیدم دو دلیل دارد : اول اینکه ایشان خیلی عصبانی است و دوم اینکه ممکن است نان ما را آجر نموده و آن یک لینک ناقابل را نیز حذف نمایند و به طور کل ما را از جهان سایبر محروم سازند . پس الهی به امید تو:

● سهند سلطاندوست (وبلاگ اختصاصی همایون شجریان)

دوستان گرامی به قدر کفایت خندیدیم ، شوخی موقوف ، به تنبک نوازی و همایون می پردازیم . ساکت ! اگر نه اوف می شوید . خانم مگر نگفتم اون بچه را ساکتش کن . می خواهیم کل دیوان حافظ را معنی کنیم و بعد می رویم سراغ سعدی و اگر وقت شد غزلیات شمس را دوره می کنیم و من کلمات و ترکیبات تازه را از شما می پرسم ، اگر بلد بودید که هیچ و اگر نه از دانلود خبری نیست . برام تعداد نظرات مهم نیست ، هر که بی ربط بگه حذف می کنم ، چرا مثل بچه ها قهر می کنی ؟! بیا بیا که مرا با تو ماجرایی هست ... تو که دختر خوبی بودی ، خب حالا خوب شد ، عذر خواستی ؟ همینو می خواستی ؟ حالا بشین .

دوستمان ، آقا رهرو یه چیزهایی فرستاده که شما می خوانید و من می رم دنبال کارم . ببینم کی بهتر میخونه و نظر میده . از حیران تر و هزاردستان هم بابت گرم کردن تنور نظرات سپاسگزارم ، بقیه یاد بگیرند که نظر دادن یعنی چه و چه جایگاهی در وبلاگ دارد . میلاد جان! با تو نبودم که حالا هی چاکرم نوکرم می کنی . با اون بودم که به جای اینکه مثل هزاردستان نظر بده هی میاد میگه من آپم ، من آپم ، صدبار گفتم ، بازم میگم ، نگید آپ ، بگید به روز کردم . مگه نمی بینید من برای شما وبلاگی درست کردم که توش حتی یک غلط املایی و انشایی نمی تونید پیدا کنید ، هر کی تونست پیدا کنه ، پسورد وبلاگمو می دم بهش تا یه دفعه صاحب رتبه سه گوگل بشه . در ضمن یکی از دوستام به نام بامداد فتوحی از امروز با ما مصاحبه می کنه و بعد از این نوشته هاشو مجبورید که بخونید .

▫ نظر دوم:
محمد (ناشناس از پشت پرده) | زمان ارسال : به محض ارسال پست
متن نظر:

خیلی خوب نوشتی ، پوزه اش اومد پایین . می دونم که با چه زحمتی این خبرو گیر آوردی

▫ نظر سوم :

فرزانه (پریوش ، پرنیان ، پریزاد ، پریناز ، ...) | زمان ارسال : دم دمای صبح

متن نظر:

چه خوب کاری کردید تو مطلبتون اسمی از ناظری نیاوردید و بهتون تبریک میگم که اسم استاد رو قبل از موسیقی ملی آوردید ، راستش موسیقی که بی استاد موسیقی نیست .

▫ نظر چهارم

میوز (از طویله) | زمان ارسال : وقتی امیرخان تأیید رو برداشته

متن نظر:

استاد کیه ... من عر... دم بنیام ... گرم ... مادر .......... من... رف... دومب...

▫ نظر پنجم

امیر / دل آواز در پاسخ به نظرات فوقانی | زمان ارسال : دم دمای پست بعدی و آخرین نظر
متن نظر:

نون دال الف عزیزم تو بیا ، من میام

محمد جان ، تو مرتب مرا شرمنده می کنی ، مثل شما کم پیدا می شوند که قدر کار خوب را بدانند . همیشه منتظرت هستم . (در ضمن خیلی هم تابلو نکن ، بقیه شک می کنند که نکنه محمد خود من هستم)

فرزانه (پر... پر... پر... پر) عزیزم ، از نظرت لذت بردم ، چیزهای زیادی یاد گرفتم ، درست گفتی موسیقی بی استاد نمی تواند به حیات خود برود . اما دوست خیلی عزیزم آیا همه باید مثل شما باشند که با شما فکر را بخورند . این انتقاد کوچک مهمی بود از یک دوست که دشمنش سه تارش است . باز هم اینجا بیا و به ما بگو که استاد کیست و موسیقی ، کیلویی چند است؟!
ای میوز ، اگر می خواهی فحش دهی اینجا را نخوان ولی نظرت را بگذار ، این دفعه نظرت را حذف نمی کنم تا همه بدانند که تو چقدر بی ادب و بی پدر و مادر و بی شعور و نفهم و الاغ هستی (حیف که این جا خانم ها هم رفت و آمد دارند و اگرنه م. ........)

این وبلاگ بازتاب افکار و نوشته های شخصی "عطا نویدی" است . این را همین اول گفتیم که شما فکر نکنید اینها بازتاب افکار شخص دیگری است . برای تأیید موکد و دو قبضه نمودن این گفته وبلاگ را مزین به تمثال بی مثال خویش نمودیم که در آن سواد و دانش و هنر و موسیقی از پشت سر ما معلوم است ، تازه مجله ای هم در دست گرفته ایم که بدانند که ما مادرزاد ژورنالیست بوده و از ژورنال خوشمان می آید . البته مجله را نمی خوانیم ، به دستور عکاسباشی که خودمان باشیم (آخر ، عکس را با سه پایه از خودمان انداخته ایم و چقدر هم عذاب کشیدیم) باری ، می فرمودیم که به فرمان عکاسباشی چشم به لنز دوربین دوختیم که نکند بینندگان از رویت چشمان زیبای ما محروم بمانند . صد حیف و هزار افسوس که این قالب بلاگفا توانایی نمایش عکس بزرگتری را از ما ندارد . و الّا می دادیم یکی از آن تصاویر زیبایمان را که در آن شبکیه و مایع زجاجیه چشممان به نیکی هویداست بر سر در وبلاگ بکوبند . مایه بسی خسران است که از هارمونی ، هماهنگی ، همرنگی و تناسب فکل (کراوات) و کاکلمان با صندلی دست چپمان هیچ نگوییم . عجالتاً با این عکس مشغول باشید تا بعد .

● شش سال بعد از دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی عطا نویدی باز می گردد و اینک پست جدید :

دوستان ، پس از شش سال و اندی دوباره به روز شدم . زنبیل رو وردار و بیا . امروز می خواهم تمامی موارد نامربوط به موسیقی را به گونه ای با موسیقی مرتبط کنم ، "خوب نیگاه کن" فوتبالیست ها می روند وسط سالن مد تا در سایت ها و وبلاگ های مستهجن رتبه اول تا سوم را در جهان به دست آوریم تا بلکه از این طریق فاتحه موسیقی سنتی امان خوانده شود . همه می گویند از این حرفها نزن ، ولی چه می شود کرد ، در دروازه را می شه بست آما...

امروز مطلبی دارم به نام استاد ، مردی که همیشه می خندد :
آن مرد شصت و پنج ساله است ، آن مرد می خندد ، آن مرد آمد ، آن مرد با اسب آمد . وقتی همه می گریند و حتی من هم می گریم ، او هر هر می خندد . زلزله می آید ، می خندد . آسمان غرنبه می شود ، می خندد ، او از این جهت اسطوره شد مثل حافظ ، سعدی و ابو شکور بلخی .
مطلب دیگری با این عنوان تقدیم می شود :
تا کی فرصت داریم ؟ / + پوستر استاد
(اغلاط املایی مربوط به اصل نوشته است و ارتباطی به "شب نوشته ها" ندارد ، باور نمی کنید اینجا رو کلیک کنید.)
امروز بیکار بودم گفتم فکر کنم ببینم (درین) وضعیت موسیقی وظیفه اساتید و موسیقی دانان چیست ؟
پس هی فکر کردم ، از دوستام هم پرسیدم و به امیر دل آواز هم زنگ زدم و بهش گفتم حالا لینک ما رو دودر می کنی ، یادت رفته می آمدی موس موس می کردی یه لینک بهت بدم . حالا بگو ببینم وظیفه اساتید به خصوص این دو قله آواز چیست ؟ او به من توضیح داد که در مورد لینک اشتباه کرده ام و من خود را به کوچه علی چپ زدم و گفتم "بی خیال" ، "دارمت" بعد احساس کردم این کلمات با کراواتم همخوانی ندارند و زود گوشی را قطع کردم . سپس به کتاب های پشت سرم که توی عکس می بینید مراجعه کردم ، در آنجا حرف های خوب خوبی زده شده بود که من از عصاره ، چکیده ، فشرده و آبلمبو شده اون این نتایج را گرفتم :
نقد این دو قله موسیقی از نظر علمی ، کار من (نیست ام) اما از نظر الابختکی و همینطوری بحثی است واجب.
اساتید ما شصت-هفتاد سالی سن دارند و فرصت ها را از دست داده اند و حالا باید قول دهند که تا ده سال آینده که هشتاد ساله می شوند تمام فرصت های از دست رفته را بازچنگ آوری کنند . حالا اینم پوستر استاد در حال لبخند ، کاری از دوست شرمنده کننده ام که امیدوارم فوق لیسانس شود .
امروز زیاد نوشتیم ، حالمان خراب شد . ادامه مطلب شش سال دیگر ...... 

( عطا نویدی بسیار خوش پوش ، دلسوز ، مبادی آداب و البته اندکی بد سبیل )

● فریدون کاظمی (موسیقی نواحی ایران)

خیز و موسیقار زن در غار ، دوستان این وبلاگ از دوره "مزوزوئیک" آغاز شده و به صورت آزمایشی به کار خود ادامه می دهد و پس از اتمام آزمایشات مربوط به شبیه سازی در دانشگاه پرینستون و ازدواج یک زوج شبیه سازی شده و مشروط به زایمان موفق زوجین ، به حالت دایمی در خواهد آمد .

سال ۲۸۹۸ : هنوز در حال آزمایش هستیم چیزی نمانده تمام شه ... ها ها ... آهان تموم شد پس خیز و موسیقار زن در معرفت.

در این پست به تقسیم بندی موسیقی کوچ و کوچندگان پرداخته ام . واضح است که ما سی ، چهل نوع موسیقی کوچ داریم که من چندتا را برایتان نام می برم . موسیقی کوچندگان ، موسیقی کوچ شوندگان ، موسیقی کوچ کنندگان ، موسیقی کسانی که از داخل کوچ می کنند ، موسیقی کسانی که از خارج کوچ می کنند ، موسیقی کسانی که کوچ نمی کنند ، موسیقی کسانی که دوست دارند کوچ کنند ، موسیقی کوچه بازاری و موسیقی کوچه به کوچه و در نهایت موسیقی کوچه تنگه ، بله ، عروس قشنگه از جمله موسیقی های رایج نزد اقوام مختلف است .

( فریدون کاظمی "می جان جانانی" ، "چوبم بخوردی" ، "اقرار نکودی" ، که رشتی ایسی ، خوای بیگی رشتی نیسی ، اتوی اتوی ، که را واسی ، آه ه ه آهان ، آه ه ه آهان – با پوزش از آقای پوررضا )